Alireza's shared items in Google Reader

۱۶ ایده نو

2011-10-07T16:16:56Z

یک ابداع، هر چند ساده، نقش مهمی در زندگی ما دارد و فراموش نکنیم که همین ها هستند که زندگی ما را آسان تر می کنند.

در اینجا ۱۶ ایده ی نو مربوط به سال های اخیر را آورده ایم.

شکل گلدان طوری طراحی شده که بدون هیچ نگهدارنده ای بتواند روی دیواره های بالکن قرار گیرد.

با این آویز دیواری می توانید اشیاء را پرتاب کنید تا در میان خارهای انبوه آن گیر کند.

نصب این وسیله بر روی هر بطری، آن را به یک آب پاش تبدیل می کند.

خلاقیت در طراحی کیسه ی چای، طراحی شده مانند آویز لباس

احتمالا این ایده را کسی پیاده کرده که دست او آسیب دیده و از سوال های مکرر اطرافیانش برای علت آسیب دیدگی خسته شده است! با استفاده از آن دیگر نیاز نیست هر کسی که شما را میبیند علت آسیب را جویا شود. تصاویر روی آن خودش گویای مسئله است.

با پوشیدن این کفش های راحتی هم زمان کفپوش را هم تی می کشید.

استفاده از این قیچی باعث می شود غذاهایی مانند پیتزا را به اندازه های مساوی تقسیم کنید.

غذا خوردن با چوب های غذاخوری چینی (کوای زی) به تمرین نیاز دارد، با نصب یک فنر در میان آنها، کار با آن راحت تر شده است.

سیستم خاصی که این خودرو دارد باعث می شود که جای کمتری در پارکینگ اشغال کند. با توقف اتومبیل، محور عقب به سمت جلو می آید و عقب خودرو بالا می رود.

جمع کردن و نظم دادن به سیم ها با یک برگ مصنوعی زیبا

برای کسانی که با خواب میانه ی خوبی دارند می توانند این بالش را به سر خود ببندند تا در هر موقعیتی بتوانند کمی استراحت کنند.

این سپر انگشتی را به دست خود کنید و با خیالی آسوده با چاقو به میوه ها و سبزیجات ضربه بزنید.

منابع: ۱ ، ۲ ، ۳

یک‌صد و دومین نشست ماهانه‌ی انجمن کوه‌نوردان ایران

2011-10-08T09:50:00Z

روز ۲شنبه ۲۵ مهرماه ۱۳۹۰ از ساعت ۱۷ تا ۲۰

سالن شهریاران جوان - آمفی تئاتر شماره ۲ - خیابان استاد نجات‌اللهی (ویلا) نبش ورشو

موضوع:

خبرهای کوه‌نوردی

گزارش امیرحسین ناظمی از صعود به قله‌ی خان‌تنگری (۷۰۱۰ متر)

کارگاه آموزشی تغذیه در کوهستان

تغذیه ونقش مکمل‌های غذایی در کوه‌نوردی - دکتر ابوالفضل جوادی

شرکت در نشست‌های ماهانه‌ی انجمن برای همگان آزاد است.

برگ مصنوعی MIT اکسیژن تولید می کند

2011-10-01T14:39:13Z

این صفحه باریک کاری را انجام می دهد که برگ درختان در طبیعت میلیون ها سال است مشغول انجام اش هستند: تولید اکسیژن با کمک نور خورشید. به نظر ساده می آید اما تحقیقی است که محققین دانشگاه MIT سال ها است مشغول اش هستند و اگر به نتیجه مورد نظر برسد تاثیر مهمی بر زندگی ما خواهد گذاشت.

این یک صفحه است که هیچ قطعه متحرکی ندارد و می تواند به هر اندازه و شکلی ساخته شود. جنس آن در واقع از سیلیکون نیمه رسانا است که با لایه ای از نوع به خصوصی از کبالت پوشانده شده است. در طرف دیگر هم آلیاژی از نیکل-مولیبدن-روی قرار دارد. وقتی این صفحه را در آب قرار بدهید نور خورشید سبب تجزیه آب به اکسیژن و هیدروژن می شود. در ویدیو ارایه شده هم می توانید ببینید که این کار با سرعت نسبتا زیادی صورت میگیرد.

حالا که می توانیم آب را با نور به اکسیژن و هیدروژن تجزیه کنیم به این معنی است که می توانیم از انرژی آنها استفاده کنیم. این گاز می تواند در کپسول های سوختی ذخیره شود و انرژی ابزارهای مختلف را تامین کند. جالب اینجا است که بعد از مصرف انرژی، حاصل نهایی دوباره آب است.

محققین برای پیشرفت بیشتر پروژه شرکتی به نام Sun Catalytix تاسیس و بودجه ای حدود ۱۰ میلیون دلار از چند شرکت سرمایه گذار دریافت کرده اند تا بتوانند این برگ مصنوعی را تبدیل به محصولی قابل استفاده بکنند. اگر کمی صبر کنید احتمالا نتایج جالبی از این طرح تحقیقاتی حاصل می شود که می تواند تاثیر مهمی روی منابع انرژی فعلی بگذارد.

فلسفه زندگی

2011-10-03T06:47:59Z

این ایمیل زیبا رو حتما خیلی هاتون خوندید. اما از اونجایی که ممکنه خیلیها هم نخونده باشند بهشون تقدیم میکنم :

...

پروفسور با بسته سنگینی وارد کلاس درس فلسفه شد و بار سنگین خود را روبروی دانشجویان خود روی میز گذاشت.
وقتی کلاس شروع شد، بدون هیچ کلمه‌ای یک شیشه بسیار بزرگ از داخل بسته برداشت و شروع به پر کردن آن با چند توپ گلف کرد.
سپس از شاگردان خود پرسید که، آیا این ظرف پر است؟ و همه دانشجویان موافقت کردند.
سپس پروفسور ظرفی از سنگ ریزه برداشت و آنها رو به داخل شیشه ریخت و شیشه را به آرامی تکان داد. سنگ ریزه‌ها در بین مناطق باز بین توپ های گلف قرار گرفتند؛ سپس دوباره از دانشجویان پرسید که آیا ظرف پر است؟ و باز همگی موافقت کردند.
بعد دوباره پروفسور ظرفی از ماسه را برداشت و داخل شیشه ریخت؛ و خُب البته، ماسه‌ها همه جاهای خالی رو پر کردند. او یک بار دیگر از پرسید که آیا ظرف پر است و دانشجویان یکصدا گفتند: «بله»
بعد پروفسور یک لیوان آب از زیر میز برداشت و روی همه محتویات داخل شیشه خالی کرد و در حقیقت جاهای خالی بین ماسه‌ها را پر کرد !
پروفسور گفت: «من می خواهم شما متوجه این مطلب شوید که این شیشه نمایی از زندگی شماست، توپ‌های گلف مهم‌ترین چیزها در زندگی شما هستند؛ خداوند، خانواده‌تان، فرزندان‌تان، سلامتی‌تان، دوستان‌تان و مهم‌ترین علایق‌تان. چیزهایی که اگر همه چیزهای دیگر از بین بروند ولی اینها باقی بمانند، باز زندگی‌تان پای برجا خواهد بود.
اما سنگ ریزه‌ها سایر چیزهای قابل اهمیت هستند مثل کارتان، خانه‌تان و ماشین‌تان. ماسه‌ها هم سایر چیزها هستند؛ مسایل خیلی ساده.»
پروفسور ادامه داد: «اگر اول ماسه‌ها را در ظرف قرار دهید، دیگر جایی برای سنگ ریزه‌ها و توپ!های گلف باقی نمی ماند، درست عین زندگی‌تان! اگر شما همه زمان و انرژی‌تان را روی چیزهای ساده و پیش پا افتاده صرف کنید، دیگر جایی و زمانی برای مسایلی که برایتان اهمیت داره باقی نخواهد ماند.

و در آخر زمانی که تصور میکنید از زندگی لبریز یا برای انجام کاری جدید ناتوان هستید "آب" همان امیدی است که فراتر از تصور شما در زندگیتان جا باز میکند. فقط اگر به آن ایمان داشته باشید.

منبع: اینترنت

...........................

خب حالا یه سوال: "کوهنوردی" تو زندگی شما چه حکمی داره؟ توپ گلفه؟ یا سنگریزه؟ یا ماسه؟

منظره کهکشان راه شیری از فراز بام جهان

2011-09-22T19:14:01Z

دنیای عکسانی که با سفر به گوشه و کنار جهان، عکس‌های زیبایی می‌گیرند، خیلی جالب است. کارهای تعدادی از آنها را در سایت محبوبم ۵۰۰px دات کام، دنبال می‌کنم.

آنتون جانکووُی، یکی از این عکاسان است، او انگیزه خود را از عکاسی، بیدارسازی حس و حال حیات در مردم عنوان می‌کند.

یکی از عکس‌های بسیار زیبای آنتون، عکسی است که او در منطقه‌ای در نپال به نام «آناپورنا» گرفته است، این منطقه هشت هزار متر ارتقاع دارد، فشار هوا در اینجا به یک سوم فشار هوا در سطح دریا می‌رسد و بنابراین بدیهی است که بتوان آسمان را در آناپورنا شفاف‌تر از هر جای دیگری دید.

عکس را در ابعاد اصلی در اینجا ببینید.

این عکس با یک دوربین Canon EOS 5D Mark II و یک لنز Canon EF 24mm f/1.4 II L USM گرفته شده است.

مشترک فيد كاغذپاره شويد.

ناگهان سیبی از درخت افتاد
OFTAD.com | افتاد : خلاقیت و نوآوری

پذیرش آگهی یک پزشک (آگهی‌های متنی و تصویری در وبلاگ و آگهی متنی در زیر فید)

منظره راه شیری از فراز مرتفع‌ترین کوهستان اسپانیا بین چهارم آوریل تا یازده آوریل، شخصی به نام Terje...
«راه شیری» ما، آن طور که قبلا ندیده‌اید! در نگاه اول این عکس شاید یک عکس ۳D به...
با اپل بر فراز ابرها چیز هیجان‌انگیزی که خیلی‌ها منتظرش بودند و پیش‌بینی‌اش را می‌کردند،...
عجیب‌ترین منظره‌های گوگل ارث ...

عجب تبلیغی !!! روز جهانی مبارزه با ایدز

2011-09-26T20:02:58Z

Shared by bex

خانومت گرفت مهم نیست، بقیه نگیرن ازت

ارسالی از علیرضا

To infinity and beyond ♥

2011-09-25T17:12:57Z

رویاندن پل‌هایی زنده

2011-09-22T08:02:25Z

هند، استانی دارد به نام مگالایا Meghalaya. گمان می‌رود که اینجا یکی از پر باران‌ترین مناطق دنیا باشد. در این منطقه جنگل‌هایی انبوه و رودهای خروشان بی‌شمار قرار دارد.

گذر از این رودها یکی از دغدغه‌های همیشگی مردم بوده است. اما مردم این ناحیه به جای بنا کردن پل‌هایی از چوب، سنگ، فلز یا سیمان و بتن و به جای استفاده از دانش مهندسی و معماری پل، سال‌های متمادی است که آراسته به هنر و دانشی منحصر به فرد شده‌اند!

آنها پل‌ها را نمی‌سازند، بلکه می‌رویانند!

مردم ریشه‌ها و شاخه‌های درختانی را که در دو سوی رودخانه قرار دارند، با دست در راستای افقی قرار می‌دهند و به تدریح شبکه‌ای زنده از ریشه‌ها و شاخه‌ها ایجاد می‌کنند.

طول بعضی از این پل‌های زنده به حدود سی متر هم می‌رسد و می‌تواند وزن پنجاه نفر و حتی بیشتر را هم تحمل کند.

از آنجا که این پل‌ها زنده هستند، مقاومت و دوان آنها نسبت به پل‌های چوبی، بسیار بیشتر است. از آنجا که میزان بارش سالانه در این منطقه از هند، ۱۵ متر است، این پل‌های زنده به تدریج رشد می‌کنند و بر مقاومت آنها افزوده می‌شود.

ساکنان محلی هند، بیش از هزار سال است که این کار را می‌کنند، آنها بیشتر از درخت کائوچو برای این کار استفاده می‌کنند.

البته ساخت یک پل با این روش، بسیار طول می‌کشد و ده تا پانزده سال طول می‌کشد، چرا که باید با صبر و حوصله فراوان و بدون آسیب رساندن به بافت زنده درختان، آنها را در جهت مناسب رویاند. در عوض پلی ساخته می‌شود که برای نوه‌های سازنده هم قابل استفاده خواهد بود.

بسیاری از ساکنان این هنر را به فرزندان خود می‌آموزند و به آنها یاد می‌دهند چطور بدون آسیب رساندن به ریشه‌های درختان با شکیبایی، پل‌هایی سبز درست کنند.

این پل‌ها نمونه‌ والایی از پیوند انسان و طبیعت است.

منبع: + و +

مشترک فيد كاغذپاره شويد.

ناگهان سیبی از درخت افتاد
OFTAD.com | افتاد : خلاقیت و نوآوری

پذیرش آگهی یک پزشک (آگهی‌های متنی و تصویری در وبلاگ و آگهی متنی در زیر فید)

پخش زنده یک عمل جراحی به صورت زنده و به طریق سه‌بعدی خوب، بعد از پخش زنده سه‌بعدی مسابقات ورزشی، سرانجام پای...
تست وبلاگ‌نویسی زنده: پخش زنده بازی پرسپولیس – ملوان! ...
وبلاگ‌نویسی زنده با کمک «گوگل ویو» همان طور که قبلا در پستی نوشته بودم، وبلاگ‌نویسی زنده،...
پخش زنده در فرندفید، گامی کوچک ولی بااهمیت وبلاگ فرندفید، دیروز خبر بسیار خوبی برای فرندفیدبازها اعلام کرد....

جاذبه صفر را تجربه کنید ... رویای پرواز

2011-09-18T11:34:48Z

جاذبه صفر را تجربه کنید ... رویای پرواز

دو ویدئو تهیه شده توسط بتی وانتس در مورد جادوی پرواز، برای چتربازان و بیس جامپر ها و نیز برای تمام کسانی که ، از جمله کوه نوردان، به دنیا از دید دیگری نگاه می کنند.

عکاس : بتی وانتس

16 سپتامبر 2011 - قدرت جاذبه و پرواز ... اگر در این مورد فکر می کنید، کوه نوردان هم تمام اینها را بخوبی می دانند. به همین علت است که تصمیم گرفته ایم این موضوع را از نقطه نظر دیگری ، یعنی از دید بتی وانتس سهیم شویم که بطور عالی " پرواز های" چتربازان و بیس جامپرها BASE-jumpers را مستند ساخته است.

عکاس : بتی وانتس

بازیگران اصلی در فصل اول قهرمانان جهان فرد فوگن و وینس رفت Vince Reffett هستند. در حالیکه فصل دوم به بررسی بیس جامپرها اوسی خان، استفن( اسپارکی) بایچ، فرد فوگن، وینس رفت، آدریان آکوادو، جرمی بورنه، و وودی در مناظر فوق العاده زیبای نروژ، سویس و فرانسه می پردازد. این ویدئو ها بطور استادانه ای فیلمبرداری شده اند. دیدی شاعرانه و احساسی به آسمان.

برای دیدن دو ویدئو به آدرس منبع مراجعه کنید. حجم ویدئو اول 35 و دومی 55 مگابایت است. هر چند حجم شان زیاد است. اما ارزش دیدن دارند و پشیمان نخواهید شد.

ترجمه از منبع :

http://www.planetmountain.com/english/News/shownews1.lasso?l=2&keyid=38560#

عکس روز

2011-09-19T07:28:00Z

اعتراض ادامه دارد!‌

بدون شرح!

تصمیم جفری

2011-09-18T12:00:10Z

جعفر آقا را همه جفری صدا می کردند. پشت شهرداری مغازه لوازم الکتریکی داشت و تویوتای آخرین مدل توی پارکینگ مال او بود. همسایه های قدیمی تر هنوز یادشان هست که جفری روز اولی که برای دیدن ساختمون اومد سوار موتور گازی بود و زنش چادر گلدار رنگ و رو رفته سرش بود و می گفتند که برای رختشوری می رفت خانه ی مردم. جفری و ربابه خانم- که الان شده بود رویا -هیچ شباهتی به اون روزهایشان نداشتند. رویا خانم روسری های مارک نینا ریچی سر می کرد و تولدش از جفری ست کارتیه کادو می گرفت. جفری منفور ترین شخصیت مجتمع بود. اهل ساختمان از ردیف کردن دمپایی های لاستیکی دم در خونه و راه رفتن جفری با عرق گیر و شکم گنده و پیژامه تو راهرو شاکی بودند اما از همه بیشتر پول دار شدن ناگهانی جفری آنها را ازار می داد. بقیه همسایه ها که در میانشان آقای سرهنگ و آقای دکتر و مهندس کم نداشتیم و خانمهایشان با دیدن جواهرات ربابه خانم حرص می خوردند و به مملکتی که یک آدم بی سواد که تا پنج ابتدایی بیشتر نخوانده بود می تونست به همه جا برسد، فحش می دادند

اون زمان من و دختر جفری که دختر لاغر و بی سر و صدایی بود عصر ها توی پارکینگ بازی می کردیم و خانه ی ربابه خانم زیاد می رفتیم. برای ما جفری شبیه غول چراغ جادو مهربان بود و همیشه با نوارهای دست اول قاچاقی مدونا و مایکل جکسون و بازی های پلی استیشن که از پشت شهرداری می آورد ما را خوشحال می کرد.در آن روزگار فقر و کوپن و جنگ همیشه در خانه شان موز چیکیتا و شکلات های آلمانی به وفور یافت می شد. من اولین والکمن سونی ام را- که قد یک پاره آجر بود- از جفری خریدم. بعد ها یک پخش صوت آیوا و بعد هم که اون ضبط های دو کاسته ی پاناسونیک آمد. پدرم می گفت جفری آدم پدرسوخته ای است و با کلاه بردای و کارهای غیر قانونی به اینجا رسیده ولی من باور نمی کردم و ایمان داشتم که جفری هرگز سر من را که مثل دخترش در آن خانه بزرگ شده بودم کلاه نمی گذاشت.

تا اینکه دختر دایی ام با دیدن ضبط دو کاسته ی من هوس کرد که یکی بخرد. فردا که جفری از پشت شهرداری برگشت و عصر مثل همیشه نشسته بود و عرق سگی رو با کوکا قاطی کرده بود و چتوری بالا می رفت در خونه شون رو زدم. ربابه خانم توی آشپزخانه داشت ماست و خیار درست می کرد و مثل همیشه بوی غذاهای خوشمزه از توی آشپزخونه می اومد. جفری دستی به شکمش کشید ،دختر داییت چه مارکی می خوات حالا؟ گفتم عین مال خودم. گفت خوب دختر، من یه فکری دارم. ضبطت رو بده من ،آکش می کنم . بفروشش به دختر داییت ، من یک مدل جدید که دیکس( دیسک) هم می خوره برات میارم. گرفتی چی میگم؟ مدتی متحیر نگاهش کردم. جعفر آقا، یعنی چیز کهنه رو به قیمت نو بفروشم به دوستم؟ گفت آره مگه چیه؟ من آکش می کنم، امکان نداره بو ببره ! چشمکی زد و یک قلپ عرق رفت بالا: عوضش می تونی یک دیکس دارش رو بخری … نمی دونستم چی بگم. خیلی دوست داشتم می تونستم سی دی گوش بدم اما آخه… آخه جعفر آقا.. دختر داییم مثل خواهرم می مونه. ما با هم بزرگ شدیم. این کار… درست نیست!

خندید و گفت: بیگیر بشین بچه! در حالیکه صدایم می لرزید گفتم: پس برای همینه که همه پشت سر شما اون حرفها رومی زنن.. دزدی … انداختن جنس دست دوم به مردم… جعفر آقا پیکش را گذاشت رو میز و این بار با صدای بلند تری داد زد: بت گفتم بیشین بچه ! بعد آروم تر ادامه داد: می خوام یه چیزی واست بگم.از صدای فریادش رضا پسرش از اطاق اومده بود بیرون و دم در به ما نگاه می کرد. جعفر آقا داد زد رضا دوس دارم تو هم بشنفی. رضا اومد دم دست پدرش و سرش را انداخت پایین . چند سالی از ما بزرگ تر بود و پسر خوش قیافه و خوش قلبی بود. جعفر اقا دستش را گذاشت روی شونه ی رضا و گفت :

روزی که این خونه رو با قسط و بدبختی خریدم همه ی دار و ندارم یک موتور گازی بود. از بابات بپرس حتما یادشه، رباب می رفت کمک دست خانمهای همین ساختمون. ما آدمهای نداری بودیم اما من مال حروم سر سفره زن و بچه ام نمی آوردم.می دونستم که خدایی هس اون بالا که هوای همه ی بنده هاش رو داره. یه شب سر سیاه زمستون رضا مریض شد، یه شبه بارونی بود، سقف آسمون سولاخ شده بود. با بدبختی رسوندمش بیمارستان چون تو اون بارون با موتور نمی شد بردش. آجانس گرفتم. یکی از همین همساده ها به دادم نرسید. وقتی دیدن که بچه تب دار و مریض رو دستم داره جون می کنه و من تو راهروهای همین ساختمون سرگردون می دوم ،یک نفر مردونگی نکرد که منو با ماشینش برسونه. تو بیمارستان گفتن بچه باهاس بستری بشه. پول نداشتم . زنگ زدم داداشم ،گفت ندارم. به هرکی رو انداختم تو زرد از آب در اومد. هیچ کی به فریادم نرسید.وایسادم زیر بارون تو سیاهی شب. رو کردم به آسمون و هوار کشیدم خدا !!! خدا !!! پس تو کدوم گوری هستی ؟؟؟ اما هیچ جوابی نیومد. همون شب ، زیر همون بارون ،قسم خوردم که اگه این بچه زنده موند ،دیگه هیچ وقت نزارم خفت و خواری بکشه و معنی احتیاج رو بفهمه. حتی اگه شده از دیوار مردم برم بالا . حتی اگه شده به صغیر و کبیر رحم نکنم . خدا رضا رو به من برگردوند. اما من دیگه اون آدم اول نشدم.آره ، من سر داداش خودم رو هم کلاه میزارم. همونجور که اون نامرد وقتی من افتاده بودم پشتش رو کرد بهم. تو این دنیا نباس بیفتی بچه جون، وقتی بیفتی فقط بهت لگد می زنن. تو این دنیا هیچ کی به آدم رحم نمی کنه، تو هم به هیچکی رحم نکن…

بعد سکوت شد، جفری زیر سیگاری رو کشید جلو و فندکش را برداشت . رضا سرش را انداخته بود پایین و بیخودی انگشتش را روی قالی ابریشم می کشید. ربابه خانم با یک خیار نصفه و چاقو دم درآشپزخانه وایساده بود. آفتاب رفته بود، بیرون اذان می دادند.

چهارده اشتباه رایج در بین مریض ها، پزشک ها و داروسازها

2011-09-11T19:11:21Z

1- برای 90% سرماخوردگی ها هیچ چرک خشک کنی لازم نیست. یک بسته قرص سرماخوردگی و یک شربت دیفن هیدرامین کامپاند و یک عدد استامینوفن به همراه استراحت مطلق و نوشیدن مایعات و مصرف ویتامین ث کفایت می کند.

2- آمپول دگزامتازون و بتامتازون در سرماخوردگی جنبه ی درمانی ندارند و بیشتر به عنوان کورتون برای سر حال شدن ظاهری بیمار و رضایت از کار پزشک مصرف می شوند!! تنها در مواقعی که مشکل حساسیت است از آن استفاده کنید.

3- برعکس تصور خیلی ها اکثر آمپول ها از بعضی از قرص ها و کپسول ها ضعیف تر هستند. یعنی خوردن روزی یک عدد «سفکسیم 400» بسیار قوی تر از 4 تا آمپول پنی سیلین 1 میلیون و 200 است!! در هر صورت چرک خشک کن هایی مثل پنی سیلین و آموکسی سیلین به علت مقاومت ایجاد شده چندان مناسب نیستند و چرک خشک کن هایی مثل سفتریاکسون و سفکسیم به علت قوی بودن بیش از حد بهتر است خط اول درمان نباشند. چرک خشک کن هایی مثل «آزیترومایسین» پیشنهاد من هستند.

4- برای تقویت عمومی بدن زدن آمپول ب کمپلکس، ب 12، نوروبیون و... تقریبا جز در موارد خیلی نادری مثل «بری بری» فایده ی چندانی ندارد. مصرف کپسولی مثل «مولتی ویتامین مینرال» یا مشابه های خارجی اش بسیار مفیدتر خواهد بود. مطمئن باشید اکثر ماده ی موثر آمپول چند ساعت بعد در ادرار شما یافت خواهد شد.

5- داروهایی مثل ترامادول شاید ظاهرا اعتیاد شما را درمان کنند و انزال شما را هم به عقب بیندازند. اما جالب است بدانید که شما را دچار اعتیادی قوی تر کرده اند و به زودی کلا انزال شما را برطرف خواهند کرد!!

6- دکتری که به شما برای سرماخوردگی تان 4 تا آمپول سفتریاکسون می نویسد یا اشتباها تشخیص سوزاک و سیفلیس داده است!! یا خودش نیازمند دکتر روان پزشک است یا با داروخانه ی روبرو قرارداد دارد!

7- تزریق سرم به جز وقتی که فشار مریض پایین افتاده یا می خواهیم چند آمپول را از طریق سرم وارد بدنش کنیم یا... جنبه ی درمانی ندارد. شما با خوردن ORS یا مواد شور و شیرین هم می توانید همان کار را با هزینه و وقت کمتر انجام دهید. می دانید مصرف سرم در ایران چند برابر آمار جهانی است؟!

8- در مدت مصرف داروهای واژینال (زنانه) لطفا ارتباط خود را با همسر قطع کنید یا از کاندوم استفاده کنید. درضمن همسر گرامی هم باید با قرص به همراه شما درمان شود وگرنه پس از اتمام درمان، او دوباره به عنوان ناقل عمل کرده و باز همان آش و همان کاسه است.

9- اگر در اطراف شما کسی آبله مرغان گرفته و شما قبلا مبتلا شده اید اینقدر راحت دور و بر او قدم نزنید. اگر کمی مقاومت بدنتان کاهش پیدا کرده باشد بیماری وحشتناک تری به نام «زونا» منتظر شماست تا رسما دهان شما را صاف کند. خیلی مراقب تر باشید.

10- اکثر شامپوهای موجود در بازار اصلا آنقدر بر روی کف سر نمی مانند تا بخواهند اثرات پروتئینه و ویتامینه و... خود را بگذارند. اگر شامپویی به سر شما ساخته است حتی اگر ارزانترین شامپوست آن را حفظ کنید و قدرش را بدانید و از این شاخه به آن شاخه نپرید.

11- تصور اینکه هر دارویی با شکل کپسول باید بعد از غذا مصرف شود رسما خنده دار است. بعضی از داروها با مصرف بعد از غذا جذبشان به شدت کاهش یافته و موفق به اثرگذاری نمی شوند. و بعضی از کپسول ها (مثل امپرازول) خودشان جنبه ی درمانی برای دستگاه گوارش داشته و باید حتما قبل غذا مصرف شوند.

12- داروی «کلونازپام» به هیچ وجه یک داروی خواب آور نبوده و به عنوان ضد تشنج و سه بار در روز استفاده می شود. اگر دکتری برای شما شبی یک عدد کلونازپام برای خواب نوشت همانجا بزنید بیرون و دیگر هم به آن پزشک مراجعه نکنید. برای بی خوابی مخصوصا در دوستانی که کمی استرسی هستند (اگر روش های طبیعی و توصیه های رفتاری جواب نداد) «کلردیازپوکساید» را توصیه می کنم.

13- گاهی دوستان نسخه پیچ و حتی داروساز ما در صورت تمام کردن دارو یا نزدیک بودن تاریخ انقضای داروهای باد کرده! اقدام به دادن داروهای مشابه می کنند. یادتان باشد شباهت اسامی داروها هیچ ربطی به کاربردشان ندارد. مثلا داروهای مفنامیک اسید (مسکن و ضدالتهاب)، ترانگزامیک اسید (ضد خونریزی مفرط قاعدگی) و فولیک اسید (موثر در کم خونی) فقط اسامی مشابه دارند. خود من در داروخانه ام شاهد جابجایی دو داروی اول به عنوان مشابه بوده ام!!

14- اکثر اسهال های معمولی با خوردن مایعات و موادی نظیر نوشابه و آبمیوه و مخصوصا ORS کنترل می شوند. مصرف داروهایی مثل دیفنوکسیلات مخصوصا در اطفال اصلا توصیه نمی شود. همچنین در بسیاری از موارد نیاز به مصرف چرک خشک کن هم نیست.

پانوشت: «مسعود ملایی» عزیز لطف کرده و 50 رباعی از من را جمع آوری کرده است. برای خواندن یکجای همه ی این رباعی ها به اینجا مراجعه کنید:

مجموعه ی پنجاه رباعی از سید مهدی موسوی

گشایش مسیر جدید در دیواره علم کوه

2011-09-10T04:14:47Z

گزارش گشایش مسیر جدید در دیواره علم کوه " همای سعادت "

برای برنامه کاملاً آماده بودیم . هوا را چک کرده بودیم و در طول فعالیت ما از هوای سرد ساکن ولی بدون تغییرات جوی برخوردار بودیم . مشکل عمده ما حجم برف موجود در منطقه بود . به هر حال تصمیم داشتیم که حتماً برنامه را اجرا کنیم . تیم 3 نفره ما وسایل و تجهیزات خود را تکمیل کرد . اما درست 2 روز قبل از برنامه یکی از نفرات از شرکت در برنامه انصراف داد . تمامی برنامه ریزیها به هم خورد . از تجهیزات بگیر تا کاری که باید در منطقه توسط سه نفر انجام می شد . به هر حال ما مصمم برای اجرای برنامه در به در دنبال وسایل و تکمیل تجهیزات بودیم و خدا رو شکر بالاخره توانستیم وسایل برنامه را تکمیل کنیم .

پنج شنبه 10 شهریور ساعت 7 صبح قرارگاه فدراسیون در رودبارک بودیم . بیان از همان ابتدا اعلام کرد که بار قاطر تا علم چال نمی رود و فقط تا سرچال باید روی او حساب کنیم . این قضیه برنامه ما را یک روز عقب می انداخت چون مجبور بودیم بارها را خودمان جابه جا کنیم . به هر حال برای صبحانه آماده شدیم . آقای امانی رئیس هیات مشهد برای ما نیمرو درست کرد و سه تایی صبحانه مفصلی خوردیم . در طول صبحانه از همه چیز تعریف شد وهیچکدام ما خبر نداشتیم که تا چند ساعت دیگر باید جسد برادر آقای امانی را تحویل بگیریم !

حرکت خودرا به سمت پناهگاه سرچال آغاز کردیم . هنگامیکه بیان با قاطرها به ما رسید گفت که یکی از نفرات تیم مشهد فوت کرده . خبر بسیار بدی بود در ابتدای مسیر . در کشتی سنگ کمی استراحت کرده و حرکت خود را به سمت بالا ادامه دادیم . هلی کوپتر امداد خود را به سرچال رساند تا جسد بی جان کوهنورد را به پایین انتقال دهد . کوهنوردان همه جلوی پناهگاه سرچال جمع بودند و این صحنه را مشاهده می کردند . شرایط بسیار ناراحت کننده بود . شب را در سرچال ماندیم . سرچالی که تا به حال اینقدر آن را شلوغ ندیده بودم . اکثر کوهنوردان ناموفق از صعود به خاطر حجم برف زیاد منطقه بازگشته بودند و از اینکه ما قصد داریم بر روی دیواره فعالیت کنیم تعجب می کردند . شب سخت و شلوغی در پناهگاه سرچال بود . اصلاً خوابم نبرد .صبح هنگام ترک پناهگاه یکی از بچه های مشهد رو به ما کرد و گفت " بچه تهرونا مراقب خودتون باشید "

شروع به انتقال بار به سمت علم چال کردیم . برای اینکار مجبور بودیم دوبار مسیر سرچال به علم چال را با بارهای سنگین بپیماییم . با رسیدن به علم چال حاجی نجفی را می بینیم که در حال بازگشت از گرده است . حجم برف روی گرده مانع از صعود او شده بود . حاجی و تیمش صبح روز بعد منطقه را ترک کردند تا منطقه برای مدت سه روز به صورت انحصاری در اختیار ما و دو نفر از بچه های تهران باشد .

شنبه صبح حرکت خود را برای کشیدن طناب ثابت شروع می کنیم . حجم برف کف علم چال بسیار زیاد است و بار ما بسیار سنگین . طناب ثابتهای پای دیواره همه زیر برف قرار گرفته اند و ثابت کشی کار بسیار سختی شده است . به هر حال کارگاه شروع مسیر را ایجاد کرده و شروع به انتقال بارها می کنیم . حجم باری که باید پای دیواره منتقل کنیم بسیار زیاد است و چون هدف ما استفاده از پرتلج برای شب مانی روی دیواره است وزن بارمان بسیار زیاد شده است . کارگاه را نصب کرده و آماده گشایش طول 1 مسیر می شویم . طولی پر از برف و یخ با شکافی بسیار زیبا و گیره هایی مناسب . گاهاً برای استفاده از گیره ها باید با چکش برف یخ زده روی آن را بپرانی تا گیره آشکار شود . پس از طی مسافتی حدود 30 متر به صورت مایل در راستای ساعت 10 از یک شکاف عمودی بزرگ بالا رفته تا طول 1 مسیر یک طول 45 متری زیبا از آب در بیاید . کارگاه این طول را به صورت دو رول برپا نموده و پس از انتقال مقداری از بارها به این کارگاه و با توجه به تاریک شدن هوا شروع به فرود رفتن می کنیم . امروز و روز قبل چیزی حدود 12 ساعت کار کرده ایم ! شب را خسته به داخل کیسه خوابهایمان می رویم . شب پرستاره با آسمانی صاف و بدون حتی یک لکه ابر ولی سرمای هوا نسبتاً آزاردهنده است .

صبح روز یکشنبه اقدام به انتقال بارهای مربوط به شب مانی و سایر لوازم فنی مورد نیاز به سمت کارگاه 2 ایجاد شده و ثابت گذاری شده می کنیم . انتقال حجم بار بسیار طاقت فرسا است و عدم وجود نفر سوم و حتی چهارم در این برنامه جهت انجام کارهای لجستیک و پشتیبانی بسیار خسته مان کرده است . با رسیدن به کارگاه 2 ، طول 2 مسیر را آغاز می کنیم . یک طول 40 متری با شکافی بسیار زیبا که ابتدا به صورت عمودی بالا رفته و سپس با یک تراورس زیبای 30 متری به سمت چپ دیواره حرکت می کند . در این طول یک میانی رول کوبیده شده و سپس کارگاه در یک کنج برفی و نیمه راحت برپا می شود . بلافاصله شروع به برپایی پرتلج می کنیم . برپاکردن پرتلج زمان زیادی را نمی گیرد و با نصب آن و آماده کردن پوش ، آماده استفاده می شود . هوا تقریباً تاریک شده است ولی مقداری از وسایل شب مانی از جمله کیسه خوابها داخل کوله در کارگاه ابتدایی مسیر است . ناچاراً با وجود خستگی زیاد ناشی از فعالیت روزانه فرود می روم تا بارها را از کارگاه 1 به کارگاه مورد نظر انتقال دهم . شدت خستگی کار چند روزه به حدی است که به دو یا سه بار بلند شدن روی یومار باید چندین بار نفس بکشم تا قلب آرام بگیرد ...

موقع شب مانی رسیده است . برای شام چند نود الیت در اختیار داریم . تصمیم می گیریم آنها را با هم قاطی کنیم تا حجم آن بیشتر شود چون بدن ما نیاز به جذب انرژی زیادی دارد . بعد از قاطی کردن این سوپها نتیجه بسیار وحشتناک شد . سوپی بسیار شور که خوردن یک ذره آن نیز حال آدم را به هم می زند . ناچاراً آن را از چادر به بیرون تخلیه می کنیم . سوپی که حتی کلاغها هم خوردن آن را دوست نداشتند . بدن انرژی زیادی از دست داده است . خوردن نوشابه های ردبول هم با توجه به تخلیه بودن بدنهای ما از انرژی ، اصلاً مناسب نیست چون به قلب فشار مضاعف می آورد . ناچاراً گشنه به داخل کیسه خوابها می رویم . امروز روز چهارمی است که بالای 10 ساعت فعالیت سنگین داشته ایم .

با وجود آنکه شب ساعت 1 به کیسه خوابها رفته ایم ولی از شدت گشنگی و سرما ساعت 4 صبح از خواب بیدار می شوم . به علم چال نگاه می کنم و به چالون و سیاه کمان . پوش چادر را کنار می زنم و به ادامه مسیر نگاه می کنم . دنبال اسم مناسبی برای مسیر می گردم ...

حسین روز قبل راجع به عقاب علم کوه صحبت می کرد . عقاب بزرگی که سالها برفراز علم کوه پرواز می کرد و شاهد صعودها و موفقیتهای کوهنوردان بود . عقابی که تیزپرواز بود و همراه کوهنوردان . نامش " همای سعادت " است . به نظرم این اسم برای این مسیر مناسب آمد . هما اسم مسیری بر فراز علم چال که همواره مراقب کوهنوردان است و با آنها همپاست . حسین را از خواب بیدار کردم . او هم شب را خوب نخوابیده بود . در مورد اسم با او صحبت کردم و نام همای سعادت را تصدیق کرد .

امروز آخرین روز فعالیت ما بر روی دیواره است . با توجه به آنکه من حتماً باید روز چهارشنبه سرکار باشم باید حتماً روز سه شنبه کار را جمع کرده باشیم . تصمیم میگیریم ابتدا پرتلج را جمع کنیم تا بتوانیم طول سومی که قصد گشایش آن را داریم بدون دغدغه زمان برای جمع کردن تجهیزات صعود کنیم . وسایل را به صورت کامل جمع و جور می کنیم . پرتلج و سایر تجهیزات جمع است . صبحانه نسبتاً مناسبی هم میخوریم تا در جمع کردن تجهیزات انرژی کافی داشته باشیم . اما طول 3 یک شکاف زیبای عمودی است که در قسمتهایی کاملاً از برف پوشیده شده است . برای پیمایش این طول کفش سنگ میپوشم . شکاف به سمت بالا را گاهاً به صورت دلفر و گاهی با حرکتهای تعادلی میپیمایم . میخ کوچکی که در ترک گرانیت دیواره فرو رفته است آخرین میانی است که حدود 5 متر از آن فاصله گرفته ام . تصمیم گرفتن در مورد حرکت زدن یا نزدن سخت است . انتهای مسیر شیبی 70 درجه از سنگی کاملاً صیقلی و گرانیتی است که با یک لایه یخ نازک پوشیده شده است . با هر بدبختی که شده این قسمت را تکه تکه می پیمایم تا زیر سنگ گرانیتی با زاویه منفی قرار بگیرم . حسین اسم این طول را اطلس گذاشت و آنهم به خاطر شکل اطلس مانندی است که به صورت بزرگی بر صورت این طول کشیده شده گویی فردی بزرگ دست این کار را انجام داده است . کارگاه دو رول در این قسمت ایجاد کرده و با توجه به زمان مورد نیاز برای فرود و جمع کردن تجهیزات ، اقدام به شناسایی طولهای بعدی نموده و از این طولها عکسهایی تهیه می کنیم . این عکسها بیانگر آن است که این مسیر توانایی آن را دارد که زیباترین مسیر صعود طبیعی علم کوه باشد . وسایل را جمع کرده به سمت پایین حرکت می کنیم . در ادامه و با رسیدن به گل سنگها تعداد سه عدد کارگاه فرود اضطراری در شرایط خطر نصب می کنیم تا در شرایط خطرناک افرادی که قصد صعود به مسیرهای کرمانشاهیها ، ایتالیاییها و این مسیر را دارند بتوانند از آن استفاده کنند . وسایل را به کف علم چال منتقل می کنیم . در این مسیر باید از سیاوش و علی اصغر عزیز که در بارکشیهای روزهای آخر تا پای دیواره کمک فراوانی به ما کردند تشکر کنیم .

مقداری بارگذاری در پای علم چال انجام داده تا بتوانیم مسیر را در بهار سال 91 تکمیل کنیم .

کروکی مسیر پست بعدی به نمایش در خواهد آمد .

هلیکوپتر امداد آماده برای انتقال جسد و قاطر جهت انتقال مصدومین !!!

ثابت کشی های پای دیواره

صعود طول 1

همه چیز ردیفه :)

طول 2 ، سنگ ، برف و یخ ...

محل شب مانی : 250 متر بالاتر بر فراز علم چال

حسین ... خسته اما پرانرژی مثل همیشه

زیباترین طلوع آفتاب دنیا

شب سردی را داخل پرتلج گذراندیم .

راستی از این مسیر فیلم هم تهیه شده است :)

طول 3

خدا ...

طولهای گشایش شده : 3 طول

طولهای تخمینی باقیمانده : 7 الی 9 طول

زمان تکمیل مسیر : تیرماه 91 ( به امید خدا )

تشکر ویژه از بچه های گروه همت شمیران

تشکر ویژه از علیرضا کریم

فعلاً فقط همین :)

نگاه روز

2011-09-10T07:03:00Z

سه هزار میلیارد تومان؛ چندتا صفر دارد؟ همین!

هنوز هم که هنوز است؛ ما فقط مفتخر به تماشای چهره‌ی نه چندان شطرنجی آفتابه دزدهای مفلوک جنوب شهر تهران و یا اراذل و اوباش قمه کش و قداره‌بند، زیر مشت و لگد‌‌‌ نقاب‌داران پلیس در برنامه های مختلف سیما ‌هستیم ... و آرزو به دل مانده‌ایم جمال مبارک یکی از مفاسد دانه درشت اقتصادی و اختلاس‌های میلیاردی از بیت المال را هم ببینیم! ... و یا مثلاً‌ قدری ناسزا خوردن - و نه خدای ناکرده کتک خوردن! - یکی از ویژه‌خواران بلندپایه را مشاهده کنیم، تا هم دلمان خنک شود و هم قدری باورمان شود که بعـــــــــله!! ............. اما افسوس! نشده که نشده!

... به تازگی هم تنی چند از کارکنان خدوم "بانک صادرات" که بعید است از رجال مملکتی یا وابستگان آنها باشند‍ و فقط چند کارمند معمولی‌اند و موفق به اختلاس سه هزار میلیارد تومانی شده اند؛ لو رفته‌اند و قرار است به زودی از طریق تمام رسانه‌ها، به ویژه شبکه‌های رادیو و تلویزیونی؛ به غایت ضایع و مجازات شوند!‌ ... به هر حال فقط چند کارمند معمولی‌اند دیگر!

... کاش بشود در یک محفل خبری، یکی از این کارمندان به شدت معمولی را بیابیم و فقط بپرسیم؛ سه هزار میلیارد تومان دقیقاً‌ چندتا صفر دارد؟ همین!‌ ... وگرنه باقی قضایا که دقیقاً چند نفر از عوامل ذی‌نفوذ و با چه مشخصاتی آنها را در این کلاهبرداری مولتی‌میلیاردی مساعدت کرده‌‌اند؛‌ زیاد مسئله‌ی مهم و بغرنجی نبوده و نیست!

یک شعر اقتصادی

2011-09-10T20:16:00Z

حساب کردیم با هم که به ازای هر کیلو سیب‌زمینی چند کیلو آب مصرف می‌شه

ما رسیدیم به عدد 250 کیلو

حالا شما متخصص هستید زود حساب کنید به ما بگویید دقیقش چقدره

یک کیلو سیب زمینی؛ دویست و پنجاه کیلو آب

الان این بطری‌های نیم‌لیتری آب چنده؟ / ها؟

دویست و پنجاه تومان... صد تومان مال ظرفش / صد و پنجاه تومان نیم‌لیترش... صد تومن نیم‌لیتر

یک لیترش می‌شود چقدر؟ دویست

دویست و پنجاه هزار لیتر برای یک کیلو سیب‌زمینی

درست می‌گویم آقای پوراحمد یا نه؟

عددها را ضرب و تقسیم کنید ما اشتباه نکرده باشیم فکر نمی‌کنم اشتباه کرده باشم

دویست و پنجاه تا دویست تومان؟ / پنجاه هزار تومان آب مصرف می‌کنیم برای یک کیلو

الان این یک کیلو سیب زمینی روی زمین چنده؟

صد و پنجاه تومان؟ هان؟

متوسط کشورمان...

نباید تجدید نظر بکنیم؟

آقا یک کیلو سیب زمینی چقدر آب توشه؟ چقدر توسط برگ‌ها تبخیر می‌شه؟

اینه دیگه؟

کل بوته، چقدر آب توشه؟ / چقدر آب توی یک کیلو سیب‌زمینیه؟

چقدر هم تبخیر می‌شود توسط این برگ‌ها؟ / مصرف دیگری داریم آب؟

نداریم که

ما می‌گیم سه کیلو آب می‌خواد پنج کیلو آب ده کیلو آب پنجاه کیلو آب می‌خواد

والله بیشتر نمی‌خواد

ما داریم چند برابر مصرف می‌کنیم؟ پنج برابر

در حالی که همین الان ما می‌توانیم این آب را با یک تصفیه ساده کشتی کشتی بار کنیم همین اطراف کشور بفروشیم

من حالا نمی‌خواهم این منتشر بشه؛

«من فکر کردم ما اصلا به جای اینکه کشاورزی کنیم

برویم یک کارخانه‌ی آب... بسته‌بندی آب بزنیم

آب‌ها را بفروشیم بدهیم به کشاورزها

درآمدهاشون پنجاه برابر می‌شه بیش از پنجاه برابر می‌شه»

توضیح کاناپه:

وقتی این کاغذ دست‌نویس را روی میز دیدم، ابتدا خیال کردم یکی از خوانندگان با ذوق این شعر را برای روزنامه فرستاده است. اما کمی تحقیق و تفحص کردیم و متوجه شدیم این دست‌نویس متن سخنرانی یکی از مسوولان رده بالای اجرایی کشوراست که در جمع مدیران، کارشناسان و دانشمندان جوان استان البرز در رونمایی از ده طرح مهم کشاورزی است. البته با خواندن این سخنرانی به اهمیت و بازدهی طرح‌های رونمایی‌شده پی بردیم. خیلی ممنون. از خوانندگان دعوت می‌کنیم باز هم از این شعرها برای ما بفرستند.

منتشرشده در روزنامه‌ی اعتماد، دوره‌ی جدید، ستون کاناپه، 20 شهریور 90، شماره‌ی 2257
(طنزها را همان‌طور که در مطبوعات منتشر می‌شود، با حذف و تعدیل، در وبلاگ بازنشر می‌کنم.)

داستان عکس «مونالیزای افغان»

2011-09-09T05:00:17Z

به احتمال بسیار زیاد این عکس را دیده‌اید:

این عکس را عکاس بسیار مشهوری به نام «استیو مک‌کوری» گرفته است. به تازگی وی در لندن در هنگام افتتاح یک نمایشگاه عکس در گفتگویی که با سایت phaidon داشت، داستان گرفته شدن این عکس را تعریف کرد که بعضی از توضیحات او کاملا تازگی دارد.

استیو در سال ۱۹۸۴ در سفری به منطقه‌ای در نزدیکی پیشاور پاکستان، به مدرسه‌ای رفته بود که در ان تعدادی از آواره‌های جنگ افغانستان هم بودند. در یکی از کلاس‌های درس، چهره دختری دوازده ساله به نام «شربت کله» نظرش را به خود جلب کرد. استیو خواست از او عکس بگیرد، اما متوجه شد که شربت بسیار خجالتی است و ممکن است موافقت نکند، به همین خاطر اول از همکلاسی‌ها او عکس گرفت تا خجالت شربت بریزد و سپس به سراغ او رفت. عکس گرفته شد و روجلد مجله نشنال جئوگرافیک در سال ژوئن سال ۱۹۸۵ شد و بسیار مشهور شد.

در عکس دقت کنید، احساسات و زیبایی در آن پیدا هستند. در عین حال که که دختری با شال پاره با صورتی که معلوم است، شسته نشده است، می‌بینیم، در چشمهای سوژه بزرگی و استقامت و پایداری هم نهفته هستند. همین چیزهای متضاد، باعث آفریده شدن این عکس شدند که به مونالیزای افغان مشهور شده است. شربت در آن زمان به علت بمباران نیروی هوایی شوروی، والدین خود را از دست داده بود و یتیم شده بود.

استیو مک‌کوری در کنار شاهکارش

سال ۲۰۰۲، استیو در مأموریتی از سوی «نشنال جئوگرافیک» به افغانستان رفت، تا شربت را پیدا کند. جالب بود که زنان زیادی مراجعه کردند و ادعا کردند که «شربت» هستند! استیو از پیدا کردن شربت ناامید شده بود، او حتی نام سوژه عکس‌اش را هم نمی‌دانست، هیچ آدرسی از او نداشت و حتی نمی‌دانست به کدام قبیله متعلق است.

تا اینکه به صورت معجزه‌آسا مردی را پیدا کرد که برادر شربت را می‌شناخت. در نهایت آنها شربت را پیدا کردند که دیگر زن ۳۰ ساله شکسته‌ای شده بود. او در این مدت صاحب ۴ فرزند دختر شده بود که یکی از آنها در شیرخوارگی از دنیا رفته بود.

استیو هنوز هم با شربت در ارتباط است و جویای احوال اوست.

در نشنال جئوگرافیک می‌توانید داستان را به صورت بسیار مفصل بخوانید.

در اینجا بد نیست، به بعضی از عکس‌های دیگری استیو مک‌کوری هم توجه کنید:

- چوپان – راجستان هند – سال ۲۰۰۹

- مسجد آبی – مزار شریف – سال ۱۹۹۱

- مرد زیر پله‌ها: Jodhpur هند – سال ۲۰۰۵

- جشنواره مقدس – راجستان هند – سال ۱۹۹۶

- پرتقال‌فروش – کابل – سال ۲۰۰۳:

- تمرین شائولین راهبان – منطقه Zhengzhou چین – سال ۲۰۰۴:

عکس‌های بیشتر را در اینجا و اینجا و همچنین در وب‌سایت او ببینید.

مشترک فيد كاغذپاره شويد.

پذیرش آگهی یک پزشک (آگهی‌های متنی و تصویری در وبلاگ و آگهی متنی در زیر فید)

عایشه: چهره‌ی یک زن افغان فرانک مجیدی: پیش از این در این وبلاگ، پست‌هایی با...
داستان یوتیوب ...
بن لادن چه داروهایی می‌خورد؟ بن لادن یا لااقل کسانی که در اقامتگاهش در پاکستان...

نمایشگاه اتومبیل پاریس ۲۰۱۱

2011-09-05T14:00:08Z

ارسالی از ابالفضل

Paris Auto Show 2010

بیست و پنجم جولای دو هزار و یازده

2011-07-25T16:09:12Z

سفر ناگهانی و بدون برنامه قبلی بیروت، بدون هیچ مطالعه و آشنا و هدف خاص، تبدیل شد به یکی از بهترین سفرهای تاحالای من. ملغمه‌ از چیزهایی که هر کدوم به تنهایی می‌تونست یه سفر رو به یاد موندنی کنه.

از شب زنده‌داری با آدم‌های خل و دیوانه تا مصاحبه‌های طولانی و جدی با استاد‌های دانشگاه، از برج‌های ملیونی تا ته کمپ‌های چادری،‌ از دل جنگل تا شنا توی مدیترانه،‌ از گرمای آب‌پز کننده تا سرمای ته غار، از خوابیدن توی هتل پنج‌ستاره تا لخت خوابیدن روی صخره‌ها، از جنس اصل لبنانی تا عرق دست‌ساز گه‌مزه و از گریه بغل زن غریبه گارسون رستوران تا قهقه سرکوه با آدم‌هایی که حتی اسمشون رو نمی‌دونم.

امشب می‌رم کاتماندو، نپال.

بیست و ششم جولای دوهزار و یازده

2011-07-26T14:31:02Z

ظهر رسیدم اینجا. تو فرودگاه دوبی به اینترنت پرسرعت رسیدم و انگار به چشمه آب حیات رسیدم. اینترنت بیروت لاکپشتی بود واقعا.

اینجا مهمان یه دختر بیست ساله هستم (از همون کوچ سرفینگ) که با خانواده‌اش زندگی می‌کنه. پدر و مادر و یه خواهر و برادر. خونه از مرکز شهر (تمال) یه نیم ساعتی دوره. فصل بارندگیه و خیابونا آسفالت نیست. خونه ایشو (میزبانم) طبقه ششم یه آپارتمانیه. البته آپارتمان نیمه ساخت به حساب میاد. آشپزخونه طبقه هفته و در این طبقه ششم یک اتاق نشیمن هست و یک اتاق خواب. اتاق خواب را دادند به من. برق هم تقریبا تمام شب قطع بود.

عصر با ایشو و برادر کوچکش رفتیم برنج و لوبیا خریدیم و نشستم پاک کردیم برای شام شب. یک چیز در مایه‌های پلو با یه آش طوری از لوبیا و سیب‌زمینی و گوجه با کاری.

ایشو سال دوم دانشگاهه و کارهای خونه با اونه.

چیزی که هست اینه که این مدل زندگی با محلی‌ها و خرید و لوبیا پاک کردن و غذا پختن ممکنه برای یه سری (حالا نگم غربی‌ها لزوما) جالب باشه ولی واسه ما که یه عمر سبزی لوبیا پاک کردیم، نمیدونم چقدر جذابیت داره. در ثانی من برای کارم اینترنت لازم دارم مدام. یه چیز دیگه هم اینکه بعد از اون زندگی شبانه دیوانه وار بیروت، خدایش نمی‌تونم نه شب بشینم پلو بپزم.

میدونم حال و هوای اینجا یه چیز دیگه است و من باید اون ده روز رو از کله‌ام بیرون کنم، اما خب سخته. هی فکر می‌کنم من که یه ماه دیگه برمیگردم به اون زندگی معمولی تکراری خونه/مدرسه/ کار، حالا اینجا واقعا قصد زندگی با خانواده رو ندارم.

فکر کنم فردا برم یه اتاقی بگیرم.

بوی خوش زن (Scent of a Woman)

2011-07-26T10:11:02Z

سرهنگ (آل پاچینو): وقتی داشتم می‌اومدم این حرفا رو شنیدم: «مهد تمدن!» وقتی پایه بیافته، گهواره هم سقوط می‌کنه و الان، اینجا، سقوط کرده! سقوط کرده! سازندگان مردان، خالقان رهبران! مراقب باشید چه جور رهبرایی این‌جا تولید می‌کنید! من نمی‌دونم سکوت امروز چارلی درست بود یا نه، من که قاضی نیستم! ولی می‌تونم بهتون بگم که اون کسی رو نمی‌فروشه تا باهاش آینده‌شو بخره! دوستان من به این می‌گن ثبات! بهش می‌گن شجاعت! و این چیزیه که رهبران باید باهاش ساخته بشن!